ย้อนเวลา......ไม่ได้ รั้ง....ไม่อยู่
posted on 11 Nov 2008 02:34 by cryingsmile in Nagเพิ่งกลับจากเชียงใหม่ค่ะ
เที่ยวเป็นยังไงบ้าง เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง ในบล๊อกต่อไป
แต่ว่าตอนไปเชียงใหม่ มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น
คืนวันแรก ของการไปถึง
ได้ไปนั่งชิลกันที่ร้าน Take a Seat ซอยวัดอุโมงค์
เป็นร้านบรรยากาศดี เพลงฟังสบาย
กำลัง กิน ดื่ม กัน อารมณ์ดีๆ
ก็ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนสนิทคนนึงว่า
"โจ้ตายแล้วนะ เมื่อตอนห้าทุ่มสี่สิบห้า"
อึ้งทำอะไรไม่ถูกไปพักนึง
อาจเป็นตามที่คนบอกว่า แอลกอฮอล์ทำให้ระบบประมวลผลลดลง
นั่งนึก โจ้คือใคร
โจ้ คือเพื่อนโรงเรียนชายล้วนคนนึง ย่านบางรัก ที่มีชื่อเล่น คล้ายกับชื่อของเรา
โจ้ คือเพื่อนของเพื่อนที่สนิทกันตอนมอสี่ สมัยเรียนเตรียมอุดม
โจ้ ร้องเพลงเก่ง เป็นนักร้องโรงเรียน เข้าประกวดเวทีต่างๆ ได้รับรางวัลหลายครั้ง
โจ้ คือ คนที่ รับฟังการปรับทุกข์ ของเรา ทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป้นเรื่องเพื่อน หรือเรื่องแฟน
โจ้ คือคนที่ คุยโทรศัพท์กับเราทุกคืน จนหลับ ถ้านอนไม่หลับ โจ้จะเล่นกีตาร์ แล้วร้องเพลงให้ฟัง
โจ้ คือ คนที่ สลับกันเขียนไดอะรี่กับเราคนละวัน ด้วยเหตุผลที่ว่า
"อยากรู้ว่า ตอนไม่ได้อยู่ด้วยกัน คนชื่อเหมือนทำอะไรอยู่"
โจ้ จะให้ของขวัญตลอด รู้จักกันครบรอบกี่วัน ดูหนังด้วยกันครั้งแรก ไปร้องเกะครั้งแรก ไปถ่ายรูปครั้งแรก
ไปคอนเสิร์ตกันครั้งแรก ไปดู ทอล์คโชว์ด้วยกันครั้งแรก ... และอีกมากมาย
โจ้ คือ คนที่ บอกว่า อยากอยู่กับเรา....รอได้ และ ทนได้ ถ้าจะมีใคร
แต่เราตัดสินใจ ห่างกับโจ้เมื่อตอนที่รู้ เพราะไม่อยากให้เป็นมากกว่าเพื่อน
เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เพื่อนคนนึง โทรมาบอกว่า โจ้นอนโรงพยาบาล โทรไปเยี่ยมโจ้หน่อยสิ
ถามเพื่อน ว่า โจ้เป็นไรมากเปล่า เพื่อนบอกว่าเปล่า แต่โทรไปคุยหน่อย สงสารมัน
คำสุดท้ายที่เพื่อนบอก ก่อนโจ้ตาย
"โจ้มันรอน้องอยู่นะ รอตั้งแต่มอปลาย ที่ผ่านมา มันต้องกินยานอนหลับทุกวัน เพื่อที่จะได้นอน
พอกินเหล้าเมา ก็เรียกหาน้อง จะใจดำไปถึงไหน"
แล้ว พอคืนวันเสาร์ โจ้ก็ ทิ้งเราไป
พอรู้และภาพเก่าฉายย้อนกลับมา
สิ่งที่เราทำได้ ก็แค่ ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้ แบบ สติหลุด ใจจะขาด
ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไม
รู้แค่ว่า
อยากเจอโจ้อีก อยากคุยกับโจ้ดีๆ อยากดีกันเหมือนเดิม
เราก็อยู่ในภาวะช๊อกต่อมา อีกหลายวัน แม้กระทั่งตอนนี้
แต่ตอนนี้ สิ่งที่เราอยู่ และจะจำจนวันตายก็คือ
"ดูแล คนที่เค้ารักเราให้ดีๆ เงินซื้อไม่ได้ทุกอย่าง
ต่อให้เอาเงินมากองสิบล้าน ขอต่อเวลาอยู่กับโจ้อีกวัน ก็ทำไม่ได้"
"จะยอมแลก เวลาของเราหนึ่งปี เพื่อที่จะได้อยู่กับโจ้เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวัน ก็ทำไม่ได้แล้ว"
เค้า ขอโทษนะโจ้ ที่ไม่ใช้เวลาที่เราสองคนเคยมีให้คุ้มค่า
ถ้าชาติหน้ามีจริง โจ้เกิดมาเป็นเพื่อนเค้าอีกนะ
-----------------------------------------------------------------------
อีกอย่างนึง อยากขอโทษคนที่ไปด้วย ที่แสดงอาการจิตหลุดให้เห็น
อยากขอโทษ น้องคนที่ เป็นโฮสต์ให้ ที่กรีดร้องไห้ ด้วยอาการเสียสติให้เห็น
ขอโทษ คนผ่านมา ที่บอกเล่า เรื่องเศร้า แทนที่จะเป็นเรื่องสนุก จากการไปเที่ยว
เดี๋ยวบล๊อกหน้า จะเล่าให้ฟังค่ะ ว่าทำอะไรมาบ้าง
....
....
....
ยามเจ็บ ยามร้องไห้...ผมจะนึกถึงประโยคนี้ครับ..
..ทุกสิ่งคือความว่างเปล่า ความว่างเปล่าคือทุกสิ่ง..
...ความเจ็บปวดก็ว่างเปล่าครับ...
...เราต้องหายจากความเจ็บปวดให้เร็วที่สุด...
พยายามมีความสุขในชีวิตต่อไป...
แทนในส่วนของเขาด้วยนะครับ..
เพราะความสุขของคุณ ก็คือความสุขของเขาด้วยครับ..
จริงไหมครับ?
ตกลงผมได้ช่วยปลอบ หรือทำให้ร้องไห้หนักขึ้นเนี่ย?
#1 By Johny - Co on 2008-11-11 03:04